Mac'te Happ kurulumu: kurulumdan trafik yönlendirmesine kadar

macOS'ta Happ kurulumu

Happ, Xray çekirdeği üzerinde çalışan bir istemcidir ve Mac'te hem sistem proxy'sine sahip sıradan bir uygulama olarak hem de tam teşekküllü bir ağ tüneli olarak çalışır. macOS sürümünü indirin, uygulamayı «Uygulamalar» klasörüne taşıyın ve çalıştırın. İlk açılışta macOS, programın internetten indirildiğine dair bir Gatekeeper uyarısı gösterebilir — «Sistem Ayarları → Gizlilik ve Güvenlik» bölümünü açın ve «Yine de Aç» düğmesiyle çalıştırmayı onaylayın.

Kararlı çalışma için macOS 12 Monterey ve üzeri önerilir — daha eski sürümlerde Happ'in TUN modu için kullandığı bazı ağ API'leri mevcut değildir. İstemci, Apple Silicon işlemcili (M1–M4) Mac'lerde ve Intel çipli modellerde eşit derecede doğru çalışır; her mimari için ayrı bir sürüm aramaya gerek yoktur, universal sürüm gerekli kodu kendisi seçer.

Kurulumdan sonra Happ'in sisteme girişte otomatik başlatılmasına ve menü çubuğunda simge görüntülemesine hemen izin vermek mantıklıdır. Bu pratiktir: bağlantı, sunucu değiştirme ve mod değişimi elinizin altında kalır, uygulama penceresini her seferinde açmanız gerekmez.

Anahtar ve abonelik: nasıl bağlanılır

Sunuculara erişim, servisin Telegram botu tarafından verilir. Bottan deneme, resmi veya ücretli bir anahtar edinin — yanıt olarak ya bir abonelik dizesi (happ:// veya https:// biçiminde bir bağlantı) ya da ayrı bir sunucu yapılandırması alırsınız. Uzun yapılandırmaları Mac'te elle kopyalamaya gerek yoktur: abonelik güncel sunucu listesini kendisi çeker ve servis tarafında değişiklik olduğunda günceller.

Anahtar eklemenin en hızlı yolu, abonelik bağlantısını kopyalayıp Happ'te «Panodan Ekle»ye basmaktır: uygulama pano içeriğini tanır ve profili otomatik olarak içe aktarır. happ:// bağlantısını doğrudan macOS'ta açarsanız, sistem onu deep-link ile Happ'e iletmeyi önerir ve profil tek tıkla eklenir.

İçe aktarmadan sonra sunucu listesi ana pencerede görünür. En düşük ping değerine sahip düğümü seçin, «Bağlan»a basın ve göstergenin etkin hale gelmesini bekleyin. Aboneliği bir kez eklemek yeterlidir — bottan anahtar uzatıldığında hiçbir şeyi yeniden kurmaya gerek yoktur, istemci güncellemeleri kendisi çeker.

Proxy modu ve TUN modu: hangisini seçmeli

macOS'ta Happ, trafiği geçirmek için temelde farklı iki yol sunar. Proxy modu, yerel bir SOCKS/HTTP proxy'si oluşturur ve onu sistemin ağ ayarlarına yazar. Bunun üzerinden, sistem proxy'sine saygı gösteren uygulamaların istekleri geçer — her şeyden önce tarayıcılar. Bu hafif bir moddur: yönetici hakları gerektirmez ve proxy'yi atlayarak çalışan programların trafiğini etkilemez.

TUN modu (sistem tüneli modu olarak da adlandırılır), utun adında sanal bir ağ arayüzü oluşturur ve trafiği tüm sistem düzeyinde yakalar. Bu durumda tünelden yalnızca tarayıcılar değil, aynı zamanda mesajlaşma uygulamaları, masaüstü istemcileri, terminal ve arka plan servisleri de geçer. TUN'u etkinleştirmek için Happ bir kez ayrıcalıklı bir helper kurmanızı ve işlemi yönetici parolasıyla onaylamanızı ister — bu, ağ yığınını yöneten uygulamalar için macOS'un standart davranışıdır.

Pratik kural: bir uygulamanın tamamının «uçmasını» istiyorsanız TUN'u açın. Görev noktasalsa — yalnızca tarayıcıda erişim açmak, sistemin geri kalanına dokunmadan — proxy modu yeterlidir. Modlar arasında, aboneliği silmeden ve seçili sunucuyu değiştirmeden anında geçiş yapabilirsiniz.

Yönlendirme ve split tunneling

Happ içindeki Xray çekirdeği esnek yönlendirmeyi destekler: hangi trafiğin sunucu üzerinden, hangisinin doğrudan gideceğine dair kurallar tanımlayabilirsiniz. Mac'te bu çoğunlukla split tunneling için kullanılır: örneğin bankacılık ve yerel siteleri tüneli atlayarak, geri kalan her şeyi seçili sunucu üzerinden gönderirsiniz. Kurallar alan adlarına, IP alt ağlarına ve coğrafi bölgelere göre oluşturulur.

Hazır yönlendirme listeleri (routing lists), yüzlerce alan adını elle saymaktan kurtarır. Böyle bir liste bağladığınızda önceden ayarlanmış kural setleri alırsınız — örneğin «yerel kaynaklar doğrudan» veya «reklam ve izleme alan adlarını engelle». Listeler güncellenir, bu yüzden kurallar sizin müdahaleniz olmadan güncel kalır.

macOS'ta ayrıca yerel ağ trafiğini atlama seçeneği faydalıdır: yazıcılara, NAS'a ve ev ağınızdaki diğer cihazlara yapılan istekler doğrudan gitmelidir, aksi halde bulunamaz olurlar. Yönlendirme ayarlarında özel aralıkları (10.0.0.0/8, 192.168.0.0/16 ve benzerleri) tünelin dışında bırakın — bu standart ve güvenli bir uygulamadır.

Mac'te optimizasyon ve tipik sorunlar

TUN'u açtıktan sonra tüm uygulamalarda internet kesildiyse, ilk olarak ayrıcalıklı helper'ın kurulduğunu ve Happ'in «Gizlilik ve Güvenlik» bölümünde ağ yapılandırmasını değiştirme iznine sahip olduğunu kontrol edin. Bu iznin geri çekilmesi, tünelin kalkması ama trafiğin geçmemesinin en sık nedenidir. Helper'ı uygulama ayarlarından yeniden kurmak genellikle sorunu çözer.

Yavaş hızda, sunucuyu coğrafi olarak daha yakın olanla değiştirmeyi deneyin ve bağlantı taşımasına dikkat edin. Xray çekirdeği üzerinde modern gizleme protokollerine sahip düğümler, kararsız kanallarda genellikle istikrarlı sonuç verir, oysa aşırı yüklü herkese açık bir düğüm yoğun saatlerde hızda düşüş yaşar. Ping ve sunucu yükü doğrudan listede görünür.

Tarayıcı proxy modundaki bağlantıyı yok sayıyorsa, içinde kendi proxy'sinin veya ağı yakalayan bir eklentinin ayarlı olmadığını kontrol edin — bu, sistem ayarını geçersiz kılar. Happ'in Mac uyku moduna geçerken bağlantıyı kesmemesi için, başlangıçta otomatik bağlanmayı ve tüneli koruma seçeneğini açın; böylece dizüstü uyandıktan sonra bağlantı kendiliğinden geri gelir.